Blog
A ja sie nie zgadzam.
mona
mona Myślę, więc jestem
44 obserwujących 501 notek 393372 odsłony
mona, 1 marca 2017 r.

O co kaman Kukizowi?

2594 14 0 A A A

Przeczytałam dziś nareszcie ten wywiad z Pawłem Kukizem, mający być clou sezonu (tygodniowego) u Lisickiego.


Malutka dygresja  dopiero wczoraj odsłuchałam słynny wywiad z Krystyną Jandą, tłumaczącą - dlaczego należy spacerować w jakimś proteście  8 Marca. Ludzie kochani, myślałam, że obie mówimy po polsku - ale nie zrozumiałam z tego nic. Dużo machania rękami, zgrywania się na emocjonalną Agnieszkę z "Człowieka z marmuru", ale cele tego latania po ulicach - nie do ogarnięcia.  Dlaczego w takim razie  ja się czasem domagam jakiejś szczypty rozumu u Joanki z Torunia...Bóg raczy wiedzieć. Chodziło chyba o jakąś, bliżej niesprecyzowaną wolność., ale do czego i od czego... nie wiem, choć siądź i płacz.


Z Kukizem inaczej: człowiek coś mówi, znacznie bardziej zrozumiale niż Janda, ale... może jednak lepiej, gdyby nie mówił. Mnie wszystko jedno, ale dla Kukiza - chyba lepiej.


Jest tak: ja się czuję nieco odpowiedzialna za wybór Kukiza.  Nasze greenhorny, z zapałem obchodzące święta patriotyczne, pamiętające twardo o wywieszaniu flag, nie były pewne na kogo głosować. Jeszcze wisiała w powietrzu zatruta mgła opowieści o złowrogim PiS - a one chciały mieć pewność. Że się nie wygłupią, nie stracą pierwszego w życiu głosu na partię niewybieralną z samego założenia. Działo się to za sąsiedzkim płotem - i było mi ich żal. Powiedziałam, żeby głosowali na Kukiza. Nie byłam  "groupies" zespołu, nawet w sensie czysto teoretycznym, oni zresztą też nie. Za płotem o wiele częściej słyszałam  Dream Theater - słuchali metalu. Ale startował Kukiz...


Nie myślałam, broń Boże, że Kukiz zna się na administrowaniu państwem, nie mówiąc już o rządzeniu nim. Brałam pod uwagę sceniczne obycie, umiejętność "czarowania publisi":  wiele rzeczy, składających się na "zauroczenie" i świetny wynik w wyborach prezydenckich. Natomiast wydawało mi się, że człowiek,  dotykający "natury rzeczy" w nieustannych podróżach po Polsce, po prostu zna wszystkie możliwe prawdy o państwie i społeczeństwie, wie co ludzi boli, czego się boją, na co mają nadzieję. Wszak po to samo po kraju jeżdżą politycy!
Krotko mówiąc - Paweł Kukiz wydawał mi się zwyczajnie uczciwy. "Lepszy rydz, niż nic", to nic, które dotąd rządziło metodą "postawu czerwonego sukna".


Przeczytałam wywiad - i włos mi się zjeżył: ten facet nie rozumie niczego. Nie wie, czego chce. Gadania o "partiokracji" mam już po samą kokardę, to nic nie znacząca gadka - szmatka.
 Przez czas spędzony w Sejmie Kukiz chyba już zrozumiał, że sztandarowy, zrealizowany pomysł JOW-ów wyrzuciłby go za burtę, przynajmniej w skali kraju, więc wrzucił go na samo dno szuflady. Nie wątpię, że w skali lokalnej Kukiz mógłby zostać wójtem: ostatecznie jestem świadkiem jak to robi mój własny wójt: trochę "kiełbasy wyborczej", kilka imprez dla "kochanych sąsiadów - wyborców"... na tyle to Kukiza stać, nawet bez partyjnych pieniędzy.


Ale zmieniać system, żeby Kukiz został wójtem...


Nie liczy się z możliwością wygrania z PiS-em, ale mógłby zawrzeć koalicję z samym Kaczyńskim. Bo z ludźmi PiS-u już nie, oni są podzieleni na frakcje ...itd.
Być może. Ludzie władzy nie są pozbawieni ambicji osobistych, zawsze i wszędzie. Zawsze też ( to już będzie truizm)- i prawie wszędzie - nowa władza zmienia administrację, może nie wymiatając do ostatniego urzędnika, ale tam, gdzie "sprawy się dzieją" - następują nieuchronne zmiany. Bo gdyby było wszystko w porządku - dotąd rządzący zostaliby przy władzy.


Powiedzmy to tak: cywilizacją jest umową społeczną - państwo, czyli rząd, zapewnia ochronę prawną, porządek społeczny,  naukę, ochronę zdrowia, czyni starania o względny dostatek obywateli. Wyborcy po to mają możliwość wyboru, aby osądzili we własnym sumieniu, czy  rządzący wywiązali się z zawartej umowy w stopniu wystarczającym - a bodaj możliwym w istniejących warunkach.
Jeśli nie - kolejna partia bierze to na swój garb, do następnych wyborów. To nie rząd, to społeczeństwo mówi "won", a wybrani mają to wyłącznie zrealizować.


Według Kukiza to nie partia miałaby głos decydujący przy obsadzie stanowisk. Powinno to być jakieś dziwne gremium, zwane komisją: związki zawodowe, eksperci, etc, etc.


Hmm... czy tego już nie było w czasach "rządów robotniczo chłopskich"? Przynajmniej w założeniu?


Anegdotka a~propos:  pisarz i reportażysta Wacław Korabiewicz, nazywany "Kilometrem" z racji wzrostu, wybrał się był do- w zasadzie niedostępnych- Chin. Wiele nie zobaczył, ale odkrył coś niesamowitego: w domu towarowym był punkt krawiecki, szyjący ubrania "na dziś", natychmiast. Jakaż była radość: materiał na spodnie i krawiec w tym samym miejscu!  W przaśnej PRL trudno było nabyć coś "na długość"  pisarza, więc natychmiast skorzystał z okazji - i zamówił usługę. "Sztuka" miała być do odebrania następnego dnia.

Opublikowano: 01.03.2017 19:02.
Autor: mona
Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

image

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • Przepiękne!
  • Kurde, trochę żałuję, że przestałam pyszczyć.
  • On to wie, ale nic innego nie ma na tapecie????

Tagi

Tematy w dziale Polityka